Choi Hyoyeon
Mała, poukładana dziewczynka
Jej dzieciństwo nie było zbytnio wyboiste. Największym problemem dla jej rodziców było to, jak raz na pół roku przychodziła do domu z jedynką ze sprawdzianu.Choć była ciekawa świata, to nie wybiegała nie wiadomo gdzie. Zawsze starała się nie nadużywać zaufania, którym darzą ją rodzice, więc najczęściej zwiedzała najbliższe otoczenie. Oczywiście pod czujnym okiem Pani i Pana Choi. Przez co wytworzyła się w niej dusza podróżnika. Od dziecka uwielbiała czytać książki, będąc otulona swoim ulubionym fioletowym kocykiem. Z roku na rok czytała to co raz bardziej naukowe pozycje, choć jak na dziecko przystało, były to książki dla dzieci. Z racji tego, że wolne popołudnia wolała spędzać w towarzystwie książek, to właściwie nie miała znajomych. Nie przeszkadzało jej to, ale tylko do czasu. W końcu coś w niej pękło i stała się…
największym koszmarem.
Na początku szkoły średniej każdy z niej szydził i to już nie tylko ze względu na brak przyjaciół, ale również delikatnie ciemniejszą karnacje i dodatkowy trądzik na twarzy. Pewnego dnia coś w Hyoyeon pękło i postanowiła się zmienić, a raczej zmienić otoczenie. Choć nie pasował jej tryb życia jej rówieśników, to miała dosyć ciągłego wyśmiewania się z niej. Wciągnęła się w śmietankę towarzyską szkoły, co jej rodzicom jak i jej samej się nie podobało, no ale co zrobisz? Wraz z co raz to większą ilością wypitych litrów alkoholu, przybywało jej co raz więcej jedynek, więc rodzice skapnęli się, że jest coś nie tak. Dowiedziawszy się co ich córka robi po szkole, nie mieli do niej już szacunku. Nie po takim czymś. Podczas ich ostatniej kłótni leciało w stronę Hyo pełno wyzwisk, a wytłumaczenia i przeprosiny nie dawały rezultatów. Zapłakana dziewczyna już miała tego wszystkiego dosyć, ale w nagłej chwili jej ojciec źle się poczuł. W szpitalu okazało się, że dostał zawału serca przez ten cały stres. Niestety, kilka godzin po przyjeździe pan Choi zmarł, a Hyoyeon została praktycznie sama. Mama wraz z babcią obwiniały ją o tą śmierć i wyparły się jej. Nie miała już nikogo do kogo mogła by się zwrócić o pomoc.
Dopiero wtedy przejrzała na oczy to co narobiła. Porzuciła swoje nowe towarzystwo, chciała się zmienić, ale było już za późno. Jej matka popełniła samobójstwo kilka dni po odejściu jej męża.
Jednak Hyo nie poddawała się. Postanowiła, że zmieni się dla własnej siebie i pokaże kiedyś w niebie, jeśli istnieje, swoim rodzicom, że jednak nie jest taka zła. I tak zakończył się stary, a rozpoczął nowy etap w jej życiu.
Wszystko zaczynamy od nowa.
Zdeterminowana Hyo mieszkając u babci, podniosła swoje oceny. Jeszcze w przeciągu kilku miesięcy, ponownie stała się prymuską. Skończyła z alkoholem i narkotykami oraz rozpoczęła terapię. Zainteresowała się dokładniej informatyką i postanowiła, że sama nauczy się kilku języków programowania.
I tak o to skonczyła szkołę. Z dobrym świadectwem i wynikami egzaminu dojrzałości. Radosna z tego, że wszystko poszło znakomicie, sprzedała mieszkanie rodziców, gdyż przywoływało zbyt wiele negatywnych wspomnień. Za otrzymane pieniądze wynajęła przytulna kawalerkę w centrum Seulu i wyprowadziła się od babci.
Chce teraz iść na studia, jednak z resztki gotówki nie ma wystarczającej kwoty na dobre studia informatyczne. Dlatego podjęła się wykonywania stron internetowych, jednak rzadko kiedy dają jej powyżej kilkunastu tysięcy wonów. Jednak się nie poddaje i poszukuje lepszych ofert pracy.
Jest optymistką. Wierzy, że jeszcze jej się uda w życiu i osiągnie sukces na miarę Zuckerberga lub Steve’a Jobsa. I kto wie, może jej się uda?
| 20 lat | Optymistka | Uśmiech towarzyszy jej codziennie | A przynajmniej stara się, aby tak było | Woli nie wspominać o swojej przeszłości | Czasami oczekuje zbyt dużo od siebie | Podejmuje się każdego zlecenia, ale nadal mało jej pieniędzy na studia | Rozgląda się za bardziej płatną pracą | Ma psa o imieniu Vivian | Wstydzi się przy obcych | Ma w domu pokaźną liczbę kosmetyków, których i tak rzadko kiedy używa | Dżinsy, dżinsy i jeszcze raz dżinsy | Uwielbia kawę i wszelkiego rodzaju ciasta | Kiedy nie ma nic do roboty, to lubi tańczyć | Lub chodzić do parku, aby poobserwować ludzi | 70% czasu spędza w internecie na różnych forach, czatach i mediach społecznościowych | Póki co nie zależy jej na stałym związku, choć chciałaby mieć kogoś do kogo mogłaby się przytulić i wypłakać | Czasami potrafi wpaść w melancholijno-romantyczny nastrój tylko dlatego, że zobaczy przytulającą się parę | Ale potem wchodzi na 4chan'a i jej przechodzi |
--------------------------------------------
Witam ponownie, bo o to i ja powróciłam!
Cytat pochodzi z piosenki I Know You wykonywaną przez Skylar Grey. Ostatnio cały czas ją męczę. >.<
Ale wracając do karty to przepraszam z góry za wszelkie niedociągnięcia, literówki i inne takie, ale tak bardzo chciałam tu znowu zawitać. ;; I chyba muszę się nauczyć pisać krótsze karty.
Jestem chętna na każdy wątek jak Hyo na każdą ofertę pracy, więc nic tylko proponować!
Buziaki~
